Mijn lijfwacht is een miljardenerfgenaam

Serena Hale, de oudste dochter van de Hale-dynastie, stortte drie jaar lang haar hart in haar lijfwacht, Jasper Thorne – en drie jaar lang werd ze geconfronteerd met koude stilte. Toen ontdekte ze de waarheid: de man van wie ze hield had zijn hart gegeven aan Marnie, de onwettige dochter van het gezin. Toen haar familie haar probeerde uit te huwelijken, stopte Serena met het najagen van liefde. Ze ruilde haar aandelen en haar erfenis in voor het huwelijkscontract – en zwoer dat ze haar gevoelens voor Jasper voorgoed zou beëindigen. Ze wist niet dat Jasper de enige erfgenaam was van de familie Thorne – de machtigste dynastie van Boston – die zich als lijfwacht verstopte om Marnie te beschermen. Ter wille van Marnie werkten Marnie en Jasper samen om haar te vernederen – in een bruidsboetiek in het winkelcentrum, op een verjaardagsgala. En bij een auto-ongeluk beschermde hij Marnie als eerste, waardoor een zwaargewonde Serena bloedend en alleen achterbleef. Dat ongeluk verbrandde de laatste van haar liefde. En in de lege ruimte stapte Reece Voss binnen – de erfgenaam met wie ze zou trouwen, die naar verluidt kreupel was, vermomd als lijfwacht genaamd Drake, die haar stilletjes beschermde tegen de schaduw. Serena transformeerde op het podium tijdens een zangwedstrijd en begon eindelijk te bloeien. Pas te laat besefte Jasper de waarheid: het meisje dat hij sinds zijn jeugd had beloofd te beschermen, was altijd Serena geweest. Hij had de sluwe Marnie voor zijn redder aangezien. Hij vocht om Serena terug te winnen, maar ze was al gevallen voor de man die nooit van haar zijde week. Op hun grote bruiloft stormde Jasper naar binnen om het tegen te houden. Reece onthulde de waarheid: hij was nooit kreupel. Alle plannen van Marnie kwamen aan het licht – en ze kreeg wat ze verdiende. En toen Marnie voor de laatste keer ontvoerd werd, gaf Jasper – stervend aan een terminale ziekte – zijn leven om Serena te redden. Vijf jaar later bouwden Serena en Reece zelf een gelukkig gezin. Terwijl ze voor het graf van Jasper stond, nam ze eindelijk afscheid – en liep ze het leven binnen dat ze verdiende.